Blog: Rings of Pleasure

Piercer Rob van Rijn heeft een hart voor mensen

Als 13-jarig jongetje ziet Rob van Rijn in de Nieuwe Revu een reportage over Hanky Panky, de tattooshop van ster-tatoeëerder Henk Schiffmacher. Kleine Rob wil niets liever dan deze wondere wereld van inkt, pijn en stoere mannen van dichtbij meemaken, al is het maar om alleen te kijken. Met de Nieuwe Revu onder z’n arm gaat hij met een vriendje naar Amsterdam. Zijn bezoek aan de tattooshop is tekenend voor zijn fascinatie voor lichaamsversiering, die hij dan al heeft.

Gedoe met bazen
Op het internaat waar Rob zit, wijst de beroepskeuzetest uit dat hij de zorg in moet, want hij is 'goed met mensen' . Zijn Hanky Panky-ervaring ligt dan alweer ver achter hem en hij besluit voor kok te gaan leren. In de horeca heb je immers ook met mensen te maken, redeneert hij. Eenmaal aan het werk heeft hij vaak ‘gedoe’ met bazen. Dat brengt hem terug naar zijn jongensdroom: een eigen studio bestieren. En klanten blij maken met een lichaamssieraad.

“Mijn oudste klant is een opa van 84 en m’n jongste een lief meisje van 14.”

Natural high
Inmiddels bestaat de studio van Rob al 21 jaar. Van alle rangen, standen en leeftijden komen ze bij hem. Wat zijn klanten met elkaar gemeen hebben, is dat ze zichzelf de moeite waard vinden om zich te versieren. En jezelf de moeite waard vinden is accepteren wie je bent.

Dus ook als dat betekent dat je interesse hebt in extremere vormen van piercing. Zoals met je huid aan haken hangen. De stofjes die dan vrijkomen veroorzaken een natural high. Rob weet daar alles van: hij gaf jarenlang shows waarin hij zelf ging hangen. Nu organiseert hij privémeetings voor klanten of meetings voor een klein gezelschap in zijn studio. “De kick is met niets anders te vergelijken.” En dat vinden ook zijn klanten. Toch is dit geen solobezigheid. Tijdens de zogenaamde ‘Hangdagen’ zijn deelnemers en begeleiders echt op elkaar aangewezen.

“Soms hangt een klant maar 4 seconden. Als dat genoeg is, is dat genoeg.”

Rob respecteert ieders grenzen. Dat zorgzame, wat op het internaat al zichtbaar was, is met de jaren alleen maar gegroeid. Dat maakt dat klanten hem blind vertrouwen, wat hun wensen ook maar zijn.

Geen prikfabriek
Zelf ging Rob voor zijn eerste piercing drie keer naar de piercingshop. Twee keer ging hij zonder piercing naar huis. De shopeigenaar gaf hem alle tijd. Pas de derde keer durfde hij. “Asgrijs kwam ik weer buiten, maar zielsgelukkig met m’n tepelpiercing.” Zo wilde Rob het ook als hij een eigen zaak zou hebben. “Geen prikfabriek waar het om zoveel mogelijk gaatjes draait, maar een studio met een hart voor mensen.” En dat verklaart dus het succes van de enige piercingshop in Haarlem. Voor Rob is iedereen gelijk.

Foto's: © Ima Rhebok

Meer informatie over Rings of Pleasure